1975-yilda IBM OS/360 operatsion tizimini ishlab chiqishga rahbarlik qilgan Frederik Bruks "Afsonaviy odam-oy" kitobida bir kuzatuvni shakllantirdi va bu kuzatuv o'shandan beri menejmentning eng ko'p keltiriladigan, ammo ayni paytda eng ko'p e'tibordan chetda qoldiriladigan qoidalaridan biriga aylandi: kechikayotgan dasturiy ta'minot loyihasiga ishchi kuchini qo'shish uni yanada kechiktiradi.
Intuitiv ravishda buning aksi yaqqol ko'rinadigandek tuyuladi — agar loyiha ulgurmayotgan bo'lsa, shunchaki odam qo'shish kerak va u tezlashadi. Bu yerdagi rahbar mantig'i nihoyatda tabiiy: qancha ko'p qo'l bo'lsa, vaqt birligi ichida shuncha ko'p ish bajariladi. Muammo shundaki, bu mantiq faqatgina mustaqil bo'laklarga mukammal tarzda bo'linadigan vazifalar uchungina to'g'ri keladi. Haqiqiy murakkab ish bunday bo'linmaydi: unda muvofiqlashtirishni talab qiladigan ichki bog'liqliklar mavjud, muvofiqlashtirish esa odamlar soniga mutanosib ravishda chiziqli emas, balki taxminan kvadratik tarzda o'sadi — chunki ishtirokchilar o'rtasidagi mumkin bo'lgan aloqalar soni ko'payadi.
Bruks bunga ta'sirni shunchaki neytral emas, balki yanada yomonlashtiradigan yana bir omilni qo'shadi: yangi odamlarga loyiha kontekstini tushunib olish uchun vaqt kerak bo'ladi, ularni o'rgatish esa aynan dedlayn bosimi ostida bo'lgan odamlarning zimmasiga tushadi. Ya'ni, qisqa muddatli istiqbolda odamlar qo'shilishi ishni nafaqat tezlashtirmaydi, balki usiz ham asosiy to'siq bo'lib turganlarning resursini olib qo'ygan holda, uni vaqtincha yanada ko'proq sekinlashtiradi.
Qonun dasturiy ta'minotni ishlab chiqish haqida shakllantirilgan bo'lsa-da, uning mexanikasi katta miqdordagi ichki bog'liqliklarga ega bo'lgan har qanday jamoaviy ishga tatbiq etilishi mumkin — nafaqat kodga. Muddatga ulgurmayotgan qo'mita; barbod bo'lish arafasida turgan mahsulot taqdimoti; har qanday murakkab kross-funksional loyiha — hamma joyda "yana odam qo'shamiz" degan intuitiv reaksiya teskari natija berish xavfini tug'diradi.
Amaliy xulosa jamoalarni hech qachon kuchaytirmaslik kerakligida emas — ba'zan bu o'zini oqlaydi, ayniqsa loyihaning dastlabki bosqichida, bog'liqliklar va kontekst hali ko'p bo'lmagan paytda. Xulosa shuki, odam qo'shish haqidagi qaror muddatdan ortda qolishga nisbatan shunchaki beixtiyoriy reaksiya sifatida emas, balki ongli ravishda qabul qilinishi kerak — va nafaqat ishchi qo'llardan olinadigan foydani, balki vaqt eng kam bo'lgan ayni paytda to'lashga to'g'ri keladigan muvofiqlashtirish va onbording narxini ham halol hisoblab chiqish lozim.